Meldunek to para król + dama w tym samym kolorze, którą gracz zgłasza, wychodząc jedną z tych kart. Meldunek kier jest wart 100 punktów, karo 80, trefl 60, pik 40. Kolor zgłoszonego meldunku staje się od razu atutem.
| Meldunek | Karty | Punkty |
|---|---|---|
| kier ♥ | K♥ + D♥ | 100 |
| karo ♦ | K♦ + D♦ | 80 |
| trefl ♣ | K♣ + D♣ | 60 |
| pik ♠ | K♠ + D♠ | 40 |
Jak zgłosić meldunek
- Musisz wychodzić, czyli zaczynać lewę. Wychodzi ten, kto wziął poprzednią lewę.
- Masz na ręce oba kawałki pary — króla i damę tego samego koloru.
- Zagrywasz jedną z nich i mówisz „meldunek” (albo po prostu „sto”, „osiemdziesiąt”…).
- Od tej chwili kolor meldunku jest atutem — już w tej lewie. Kolejny meldunek zmienia atut na swój kolor.
Nie wolno meldować w pierwszej lewie rozdania — rozgrywający, który wychodzi jako pierwszy, musi najpierw zagrać zwykłą kartę. Meldować może każdy gracz, nie tylko rozgrywający: obrońca, który wziął lewę i wychodzi z parą, też zgłasza meldunek.
Co daje meldunek
- Rozgrywającemu — punkty meldunku liczą się do ugrania deklaracji. Bez meldunku da się ugrać najwyżej 120 punktów (tyle są warte wszystkie karty), dlatego bez meldunku na ręce nie wolno licytować powyżej 120. Meldunek podnosi ten limit do 120 + wartość meldunków na ręce: z meldunkiem pik można licytować do 160, trefl do 180, karo do 200, kier do 220, a z kier i karo do 300 (tabela: licytacja i musik).
- Obrońcy — meldunek dolicza się do jego punktów za rozdanie (zasady liczenia: punktacja).
- Wszystko, co leży na stole, to 400 punktów: 120 za karty i 280 za cztery meldunki. To sufit teoretyczny: polska Wikipedia wylicza, że we trzech nie da się ugrać więcej niż 360 (i to przy skrajnie złej grze rywali), a jako realne maksimum podaje 336.
Jak często trafia się meldunek
Policzyliśmy to dokładnie, przechodząc przez wszystkie możliwe układy kart (bez losowania próbek):
| Ile kart | Kiedy | Co najmniej jeden meldunek | Meldunek kier |
|---|---|---|---|
| 3 | musik | 4,3% (1 na 23) | 1,1% |
| 7 | ręka po rozdaniu (3 osoby) | 28,5% | 7,6% |
| 10 | ręka z musikiem albo ręka we dwoje | 54,0% | 16,3% |
| 12 | we dwoje, po wzięciu musiku | 70,4% | 23,9% |
Wniosek: po rozdaniu meldunek ma ponad co czwarty gracz, a ręka z musikiem — co druga. Cały meldunek leży w musiku tylko w 4,3% rozdań. Dużo częściej musik uzupełnia parę: jeśli masz króla kier bez damy, dama leży w musiku z szansą 3 na 17 (ok. 18%) — bo z 17 kart, których nie widzisz, 3 są w musiku.
Dlaczego akurat 100, 80, 60 i 40?
Tysiąc należy do rodziny gier, w których meldunek był znany wcześniej: w austriackim Schnapsen i niemieckim 66 zwykły meldunek jest wart 20, a meldunek w kolorze atutowym 40. Tam atut ustala się na początku rozdania, więc wartość meldunku zależy od tego, czy para jest atutowa.
W tysiącu atutu na początku nie ma — to meldunek ustala atut. Wartość nie może więc zależeć od atutu, dlatego każdy kolor ma własną, stałą cenę. Do tego meldunki są tu dużo cenniejsze niż w Schnapsen: meldunek kier (100) jest wart prawie tyle, co wszystkie karty w rozdaniu (120). To sprawia, że w tysiącu meldunki decydują o licytacji.